تبليغات X
صرافی اعتماد
چاپ مقاله
رطوبت ساز صنعتی
مه پاش
کمپوست قارچ
تاريخ : 10 بهمن 1396 | 6:55 | نویسنده : faezeh | بازدید : 166

بیماری زنان و نازایی

­

تعریف نازایی – عدم توانایی در باردارشدن بعد از یک سال تلاش برای بارداری است یا در مورد خانم بالای ۳۵ سال بعد از ۶ ماه تلاش برای باردار شدن . خانمی که می تواند باردار شود اما نتواند بارداری را حفظ کند نیز می تواند نازا باشد. حدود ۱۰ درصد از زوجین در سنین ۴۴ – ۱۵ سال برای باردار شدن یا حفظ بارداری مشکل درند. حدود یک سوم موارد نازایی به علت مشکلات خانم است و یک سوم دیگر علل نازایی مربوط به مردان است.بقیه موارد یا مخلوطی از مشکلات زن و مرد است یا علل ناشناخته دارد.

علل نازایی در مردان –

۱- واریکوسل – وریدهای بیضه خیلی متسع می شود که باعث افزایش دما در آن می شود و بر تعداد یا شکل اسپرم اثر می کند.

۲- اختلال در تحرک اسپرم – گاهی بیماریها یا صدمات باعث بلوک حرکت اسپرم می شود. بعضی مردان با مشکلاتی در اسپرم متولد می شوند مانند سیستیک فیبروزیس که از علل نازایی است.

علل افزایش نازایی در مردان – اسپرم یک مرد می تواند تحت تاثیر سلامتی وی یا روش زندگی او تغییر کند:

مصرف زیاد الکل – داروها – سموم محیطی مانند آفت کش و سرب – کشیدن سیگار – اوریون – بیماری شدید کلیه – مشکلات هورمونی – رادیوتراپی و کموتراپی برای سرطان – افزایش سن

علل نازایی در زنان –

بسیاری از موارد نازایی زنان توسط اختلال در تخمک گذاری ایجاد می شود.از نشانه های عدم تخمک گذاری عادت ماهیانه نامنظم یا قطع آن است.

از علل شایع اشکال در تخمک گذاری تخمدانهای پلی کیستیک است که یک عدم تعادل هورمونی است.از علل دیگر نازایی نارسایی زودرس تخمدان است که زیر ۴۰ سال اتفاق می افتد.

از علل کمتر شایع دیگر نازایی شامل:

بسته بودن لوله های تخمدان به علت عفونت لگنی – آندومتریوز – یا جراحی لگنی

مشکلات فیزیکی و آناتومی در رحم

میوم فیبروئید رحمی

عومل افزایش نازایی در زنان- افزایش سن – استرس – سوئ تغذیه – ورزش شدید – افزایش وزن یا کاهش وزن – کشیدن سیگار -مصرف زیاد الکل – عفونتهای جنسی – مشکل در سلامتی با ایجاد تغییرات در هورمون

چگونه سن بر توانایی باروری زن اثر می گذارد:

کاهش توانایی تخمدانها برای تخمک گذاری – داشتن تعداد کمتری از تخمک باقیمانده – بسیاری از تخمکها سالم نیستند. افزایش احتمال داشتن بیماری هایی که ایجاد نازایی می کند – افزایش احتمال سقط

در صورت داشتن علائم زیر باید به پزشک متخصص زنان مراجعه نمایند:

پریود نامنظم – پریود خیلی دردناک – اندومتریوز – عفونت لگنی – بیش از یک سقط

فیبرویید رحمی یا همان فیبروم رحمی، یک تومور خوش‌خیم است که از سلول‌های غیرطبیعی در دیواره عضلانی رحم تشکیل شده است، یعنی به صورت توده‌ای است که در اندازه‌های مختلف ایجاد می‌شود. این توده‌ها در ۲۰ تا ۲۵ درصد موارد در سنین باروری، یعنی سنین قبل از یائسگی دیده می‌شوند.
رشد تومور فیبرویید
رشد این تومور توسط هورمون های استروژن و پروژسترون تحریک می‌شود و بعد از سن یائسگی چون میزان این هورمون‌ها پایین می‌آید، در نتیجه این تومور کوچک می‌شود. این بیماری در خانم‌های سیاه پوست، دو برابر شایع‌تر از خانم‌های سفیدپوست است، ولی هنوز علت قطعی آن مشخص نشده است. خوشبختانه علی‌‌رغم درصد بالای ابتلا، این تومور یک تومور خوش‌خیم محسوب می‌شود.
علایم شایع تومورهای خوش خیم رحم
این بیماری معمولا بدون علامت است، ولی به طور کلی علائم بالینی این بیماری عبارت است از : خونریزی‌های حجیم و طولانی قاعدگی، کاهش فواصل بین قاعدگی‌ها، احساس فشار روی مثانه، درد و فشار لگنی، مقاربت دردناک یا خونریزی پس از مقاربت.

در ضمن از عوارض این بیماری می توان کم‌خونی همراه با ضعف و خستگی و رنگ‌پریدگی را بیان کرد.

راه خاصی برای پیشگیری از این بیماری وجود ندارد، اما اجتناب از مصرف هورمون‌های زنانه ممکن است رشد فیبروییدها را کمتر کند.
عوارض احتمالی
عوارضی که در زمان بارداری می‌تواند رخ دهد، عبارت است از:

– سقط خود به خودی

– زایمان زودرس –

از دیگر عوارض این بیماری این است که امکان دارد فیبرویید پس از جراحی دوباره عود کند و سرطانی شدن فیبرویید در کمتر از نیم درصد موارد رخ می‌دهد که معمولا با رشد سریع تومور خود را نشان می‌دهد. البته اگر قبل از یائسگی، جراحی ضرورت نداشته باشد، معمولا این تومورها پس از یائسگی بدون درمان کوچک می‌شوند. در صورتی که جراحی ضرورت داشته باشد، بیمار بستری می‌شود. فیبروییدها در صورتی نیاز به جراحی دارند که خونریزی بیش از اندازه باشد، یا ایجاد علائمی کند که در حامله شدن یا حاملگی فرد اختلال به وجود آورد، و یا در صورت سرطانی شدن یا اندازه بزرگ فیبروییدها.
راه‌های تشخیص بیماری و درمان
از آنجایی که این بیماری در بعضی افراد بدون درد است، ممکن است با یک معاینه سالانه توسط پزشک تشخیص داده شود. فیبرویید با معاینه شکم قابل لمس می‌باشد و با انجام سونوگرافی، تشخیص کامل می شود.

درمان بر حسب علائم و نیز نتایج اقدامات تشخیصی مختص هر بیمار، انجام خواهد شد و در مواردی که علائم خفیف هستند و اندازه فیبرویید کوچک است، امکان دارد نیازی به درمان وجود نداشته باشد و توصیه شود که بیمار پس از ۶ تا ۱۲ ماه مجددا برای معاینه مراجعه کند و تحت‌نظر پزشک باشد.

ولی در بعضی از موارد ممکن است توصیه به جراحی شود و انواع روش‌های مختلف جراحی وجود دارد

۱٫ برداشت بافت فیبروییدی و باقی گذاشتن بخش‌های سالم رحم که به آن میومکتومی می‌گویند.

۲٫ بریدن رگ‌های خون‌رسان به بافت فیبریدی باعث فروکش کردن رشد آنها می‌شود.

۳٫ برداشت رحم (هیستروکتومی)‌ که تنها راه مطمئن برای درمان فیبروم رحمی است.

روش درمان

استروژن موجود در قرص‌های ضدبارداری با دوز کم چندان خطر مهمی ندارند، اما استروژن با دوز زیاد ممکن است باعث بزرگ شدن فیبروییدها شود. لذا اگر مصرف قرص ضد بارداری مضر بود، باید به فکر استفاده از سایر روش‌های جلوگیری از بارداری باشید.

امکان دارد برای به حداقل رساندن خونریزی رحمی مصرف پروژستین‌ها توصیه شود. برای تخفیف درد هم استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی توصیه می‌شود.

همچنین برای کم‌خونی ناشی از خونریزی، مکمل آهن داده می‌شود.

داروی هورمونی محرک گنادوتروپین باعث بروز یائسگی مصنوعی و سریع شده، به طوری که خونریزی متوقف و اندازه فیبرویید کوچک می‌شود. البته این نوع دارو نباید بیش از شش ماه مورد استفاده قرار گیرد.

همچنین باید بدانید که برای مبتلایان به فیبروم رحمی محدودیت فعالیتی خاصی توصیه نمی‌شودو معمولا بین وجود فیبروم با اندازه ی کوچک ویامتوسط و نازایی هیچگونه ارتباطی وجود ندارد.همانطور که در سطور پیشین ذکر شد راهی برای پیشگیری از آن هنوز وجود ندارد.





امتیاز : 3


طبقه بندی: ،
بهداشت زنان در دوران قاعدگی,بیماری های زنان زایمان نازایی,بیماریهای زنان مقاربتی,بیماریهای زنان و زایمان و لاپاروسکوپی,نازایی و عفونت های تناسلی زنان,

تاريخ : 10 بهمن 1396 | 6:55 | نویسنده : faezeh | بازدید : 180

متخصص زنان و زایمان پزشکی است که در بیماری‌های زنان و دستگاه تناسلی تخصص دارد. مراقبت‌های دوران زایمان برای زنان در دوران بارداری و قبل از اینکه کودک متولد شود، انجام می‌شود.این متخصصان همچنین در تولد کودک نقش مهمی دارند.
پزشک متخصص زنان در طول زندگی شما به عنوان خانم نقش مهمی دارد. از جمله کنترل بارداری و تنظیم خانواده، تولد و دوران یائسگی. یک متخصص زنان و زایمان همچنین می‌تواند در امر غربالگری سرطان درمان عفونت‌ها و انجام جراحی‌های ناحیه لگن و دستگاه ادراری نقش مهمی داشته باشد.گاهی ممکن است شما هنگام معاینه بخش‌های خاصی از بدنتان عصبی و خجالت‌زده شوید اما معاینه این بخش‌ها توسط پزشک متخصص زنان کمی راحت‌تر است و بیان این مشکلات با این پزشکان آسان تر خواهد بود.برای تنظیم معاینات منظم سالیانه، نکاتی هست که باید همیشه مدنظر داشته باشید.پزشک متخصصی را پیدا کنید که همیشه مورد اعتمادتان باشد:
· مسلما شما هرگز نمی‌خواهید به هر کسی که باید بخش‌های حساس بدنتان را معاینه کند اعتماد کنید. بنابراین بهتر است یک پزشک را انتخاب و همیشه مشکلات‌تان را با او مطرح کنید.

· این پزشک را به طور اتفاقی پیدا نکنید. حتما از دوستان و آشنایان در مورد یک پزشک ماهر و خوب سوال کنید و با مشورت پزشک خود را انتخاب کنید.
· هنگام تصمیم‌گیری در مورد انتخاب پزشک توجه کنید که آیا ترجیح می‌دهید پزشک مرد را انتخاب کنید یا زن. برخی زنان ترجیح می‌دهند که پزشک خود را خانم انتخاب کنند چرا که باید گاهی هنگام معاینه کاملا لباس‌هایشان را خارج کنند.
· سعی کنید در مورد مدرک، تجارب پزشکی و سابقه پزشک خود اطلاعات کسب کنید و این سوالات را حتما از او بپرسید.· آیا بیمه مرا می‌پذیرد؟· در کدام بیمارستان معاینه و عمل جراحی انجام می‌دهد؟
· در چه ساعاتی و چه روزهایی در مطب کار می‌کند؟· وقتی من به او نیاز دارم آیا او در دسترس خواهد بود؟انتظار چه چیز را هنگام ملاقات دارید؟چه زمانی باید یک پزشک متخصص زنان و زایمان را ببینید؟ انجمن بیماری‌های زنان و زایمان آمریکا توصیه می‌کند که دختران از سن ۱۳ تا ۱۵ سالگی حتما یک پزشک متخصص زنان و زایمان متبحر را پیدا کرده و همیشه به طور منظم به او مراجعه کنند.
زنان متاهل لازم است که ۲۴ ساعت قبل از معاینه فعالیت جنسی نداشته باشند چرا که فعالیت جنسی می‌تواند بافت‌های داخل دستگاه تناسلی از جمله واژن را ملتهب کرده و روی نتایج آزمون‌های تشخیصی تاثیر بگذارد.قرار ملاقات شما با پزشک‌تان معمولا با یک معاینه کلی شروع می‌شود. قد و وزن و فشارخون شما در اولین ویزیت چک می‌شود. گاهی لازم است تا آزمایش ادرار و خون بدهید.برای انجام معاینه جسمانی لازم است که شما به اتاق مخصوص معاینه بروید و لباس‌های زیر خود را خارج کنید.ممکن است به شما یک لباس بلند به نام گان داده شود تا بپوشید و راحت باشید.
معاینه با پرسیدن چند سوال عمومی در مورد سابقه پزشکی شما و خانواده‌تان شروع می‌شود او ابتدا قسمت‌های خارجی دستگاه تناسلی شما را برای وجود ناهنجاری‌ یا بیماری‌های پوستی معاینه می‌کند و سپس از داخل دستگاه تولیدمثل شما را هم بررسی می‌کند.آزمون پاپ‌اسمیر معمولا برای همه خانم‌های متاهل انجام می‌شود. در این آزمون پزشک نمونه‌هایی از سلول‌های دهانه رحم را به وسیله یک برس کوچک برداشته و آن را برای بررسی‌های بیشتر به آزمایشگاه می‌فرستد.همچنین شما را از نظر وجود بیماری‌های قابل انتقال جنسی معاینه می‌کند. همچنین شکم و پستان‌ها، لوله‌های رحمی و تخمدان‌ها توسط سایر آزمون‌هایی که وی به شما توصیه می‌کند مورد معاینه قرار می‌گیرد.گفت‌وگو با پزشک:
سعی کنید حتما سالیانه یک بار توسط پزشک معاینه شوید. حتی اگر سوالات‌تان به نظرتان خجالت‌آور است. مطمئن باشید که پزشک قبلا هم این مشکلات را از سایر افراد شنیده است. در مورد روابط جنسی، قاعدگی و هر چه فکر می‌کنید برایتان سوال است بپرسید.وی از شما سوالات متعددی می‌پرسد. این سوالات ممکن است خیلی شخصی باشد اما حتما لازم است که برای مراقبت‌های کافی به سوالات او پاسخ صحیح دهید.

سوالات شامل:

* قاعدگی و هر مشکل که پیرامون آن باشد مثل قاعدگی سنگین یا قطع آن
* ترشحات ناحیه واژن
* روابط جنسی و میزان آن* مشکلات حین روابط جنسی

* بیماری‌های قابل انتقال جنسی
* روش‌هایی که برای کنترل بارداری استفاده می‌کنید
* سابقه واکسیناسیون‌های قبلیبه خاطر داشته باشید که پزشک دوست شما است و همیشه در رفع مشکلات شما را راهنمایی می‌کند. اگر بین هر دوره معاینه‌ها مشکلی داشتید برای ملاقات‌های فوری از او سوال کنید.





امتیاز : 3


طبقه بندی: ،
بهداشت زنان در دوران قاعدگی,بیماری رحم زنان,بیماری های زنان و زایمان,پزشکی زناشویی,پزشکی زنان و زایمان,